Mieke Mels - NL/EN
Bij Elise Berkvens verschuift het spanningsveld tussen realiteit en representatie veeleer naar een innerlijke dimensie. Haar schilderijen vertrekken niet vanuit een duidelijk, vooropgesteld onderwerp, maar vanuit een persoonlijk archief van herinneringen: plekken, vakanties, relaties en momenten die zij bewaart als een onuitputtelijke bron. Dit archief fungeert niet als illustratief materiaal, maar als voedingsbodem. De beelden worden als een patchwork van indrukken samengebracht en verliezen hun oorspronkelijke context zodra het schilderproces begint. Wat volgt is een intens picturaal proces waarin niets wordt vrijgelaten. Haar composities laten geen witruimte toe; alles is gevuld, gelaagd en in beweging. Fragmenten van interieurs, huizen, tuinen, serres en architecturale elementen schuiven over en door elkaar heen, als mentale decors waarin ruimtes zich voor en achter elkaar ontvouwen. De mens is aanwezig zonder zichtbaar te zijn. Wat je als toeschouwer te zien krijgt is een innerlijke belevingswereld: de drukte van gedachten, herinneringen en associaties die zich moeilijk laten ordenen, tot ze alsnog in hun plooi vallen.
Herkenbaarheid lokt de toeschouwer binnen: een zuil, een fontein, een plant, maar die houvast verdwijnt snel wanneer schilderkunst het overneemt. Kleur, ritme en intuïtieve verbanden bepalen het beeld. Berkvens zoekt in de verf naar het moment waarop alles even in balans lijkt, zonder dat die balans ooit definitief wordt. Haar schilderijen functioneren als mentale ruimtes waarin de blik van de toeschouwer niet naar een rustpunt geleid wordt, maar voortdurend in beweging blijft en het verfoppervlak afschuimt.
​
De kunstwerken getuigen van een gedeelde aandacht voor de materialiteit van verf. Verf is geen neutraal middel, maar een actor die meedenkt, vertraagt en weerstand biedt. Bij Elise Berkvens is het schilderproces essentieel. De losse, vaak energieke verfstroken benadrukken dat deze beelden niet zijn ontstaan uit controle, maar uit onderhandeling: tussen intentie en toeval, tussen idee en materie. In die spanning schuilt een ethische dimensie: de hang naar een ethiek van ‘vertragen’ in een versneld beeldregime zoals we dit vandaag zo goed kennen. In plaats van de wereld te reduceren tot een gladde simulatie, benadrukt deze kunstenaar de fysieke, weerbarstige aard van schilderkunst. De ruimte die zij creëert is niet virtueel, maar ‘belichaamd’.
Mieke Mels, curator Mu.ZEE
2026, Tekstfragment gebaseerd op een essay van Mieke Mels, geschreven naar aanleiding van atelierbezoeken in het kader van SpaceXYZ (2026). Mieke selecteerde eerder mijn werken voor o.a. de overzichtstentoonstelling 'FULL HOUSE' in Mu.ZEE (2024-2025).
​
Overige Nederlandstalige teksten​
​​​
Freely translated into English:​
​
​​
In Elise Berkvens’ work, the tension between reality and representation shifts toward an inner dimension. Her paintings do not originate from a clearly defined, preconceived subject, but from a personal archive of memories: places, holidays, relationships, and moments she preserves as an inexhaustible source. This archive does not function as illustrative material, but as fertile ground. Images are brought together as a patchwork of impressions and lose their original context as soon as the painting process begins. What follows is an intense pictorial process in which nothing is left untouched. Her compositions allow no empty space; everything is filled, layered, and in motion. Fragments of interiors, houses, gardens, greenhouses, and architectural elements slide over and through one another, like mental stage sets in which spaces unfold both in front of and behind each other. The human presence is felt without being visible. What the viewer encounters is an inner experiential world: the density of thoughts, memories, and associations that resist easy ordering, until they eventually find a temporary balance.
​
Recognisability draws the viewer in: a column, a fountain, a plant. Yet this sense of anchoring quickly dissolves once painting takes over. Colour, rhythm, and intuitive connections shape the image. Berkvens searches within the paint for the moment when everything seems briefly balanced, without that balance ever becoming final. Her paintings function as mental spaces in which the viewer’s gaze is not guided toward a point of rest, but remains in constant motion, skimming across the painted surface.
​
The artworks testify to a shared attention to the materiality of paint. Paint is not a neutral medium, but an active agent that thinks along, slows down, and offers resistance. For Elise Berkvens, the painting process itself is essential. Loose, often energetic brushstrokes emphasize that these images do not arise from control, but from negotiation: between intention and chance, between idea and matter. Within this tension lies an ethical dimension: a longing for an ethics of slowing down within the accelerated image regime that defines our present moment. Rather than reducing the world to a smooth simulation, this artist foregrounds the physical, unruly nature of painting. The space she creates is not virtual, but embodied.
​
Mieke Mels, curator at Mu.ZEE
2026, excerpt from an essay by Mieke Mels, written in response to studio visits conducted in the context of SpaceXYZ (2026).
Mieke previously selected my work for, among others, the group exhibition FULL HOUSE at Mu.ZEE (2024–2025).
​
Other English translated texts
​
​